Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

χαρούμενες διακοπές

DSC02905 DSC02909 DSC02954 DSC02958 DSC02994 DSC03046 

…στην αμοργό έστω και για πέντε μέρες. Αποθημένο χρόνων. Μπλέ παντού, στο νερό και στην επιφάνεια και με τη πιο όμορφη χώρα των Κυκλάδων.Μια αγριάδα που τη βλέπεις από τη πρώτη στιγμή, που τη νιώθεις, αν χαιδέψεις τα βράχια της και με διαδρομές που σου επιβάλλουν ,με το τρόπο τους, να απολαύσεις την ομορφιά τους…

…μόνη μέσ’ το πλήθος και ευτυχής…
DSC00690

τσακώνομαι με τα χέρια μου που έμαθαν να σχεδιάζουν
παρά να γράφουν ,
με το μυαλο μου που ξέρει να εκτοξεύει σκόρπιες σκέψεις
σε παράλογους συνειρμούς
αλλά μόλις πάει να τα βάλει σε μια φράση αντί να περπατά καμαρωτά
σκοντάφτει στα πλακάκια,
αγαπώ τη γλυκιά μελαγχολία που  προκαλεί το τραγούδι
που αγγίζει τη ψυχή μου ,
γελάω  που νιώθω άσχημα επειδή γύρισα νωρίς σπίτι μου
αντί να λιώνω στο γραφείο που μοιάζει με θερμοθάλαμο ,
μαλώνω την καρδιά μου που παραείναι ευαίσθητη
στα δόρατα των άλλων
και ταυτόχρονα την ευγνωμονώ που μ’αφήνει να αγαπώ
και να το δείχνω στους ανθρώπους που το αξίζουν

fortune cookie

«Anyone who dares to be, can never be weak«, ή αλλιώς οι φιλοσοφικές αναζητήσεις ενός μπισκότου….

Υπάρχουμε γιατί κάποιοι άλλοι μας έφεραν στη ζωή. Δεν μας ρώτησε κανένας.

Μετά σου λένε… «Αφού μπήκες στο παιχνίδι φιλαράκο, θα παίξεις!!!» Πιο παιχνίδι? Ποιούς κανόνες? Ποιός σας είπε ότι αντέχω, ρε? Ποιός σας είπε ότι είμαι τόσο δυνατή?

Δεν αντέχω να είμαι πάντα εκεί, πάντα όρθια. Στο καβούκι μου να κλειστώ, να κλείσω μάτια και αυτιά, σε μια αγκαλιά μέσα να ξεχαστώ και μια φωνή να μου λέει ότι όλα θα πάνε καλά…..

Ανοίγεις τα μάτια πάλι…. Ευχαριστείς αυτούς που σου δώσαν ζωή γιατί έτσι γνώρισες τις ψυχές που είναι κοντά σου αλλά και αυτές που έφυγαν νωρίς…. Ζούμε από τύχη, το ξέρετε?

Εδώ είμαι λοιπόν, ζώντανή,  δυνατή και αδύναμη μαζί , να παλεύω με μένα και τους άλλους…. τουλάχιστον για όσο είμαι τυχερή ακόμα….!!!

DSC00069

black & white

               

Ντρίν!!! Σήκω!

Δεν θέλω… 😦

Σήκω που σου λέω βρέ τεμπέλα!

Μα είναι μόλις έξι….. Δεν θέλω να ξυπνήσω, θέλω παρατετεμένες διακοπές! Λές άμα ξανακλείσω τα μάτια να συνεχίσω το όνειρο που έβλεπα?… και τα πήγαινα τόσο καλά στην οντισιόν για το …. Ψώνιο ή απλώς κώλλημα? μάλλον το δεύτερο γιατί λόγω αυξημένων μαθησιακών υποχρεώσεων, ψώνιο δεν πρόλαβα να γίνω.

Ακόμα ξύπνιος είσαι μάτια μου?

Μια ωρίτσα ακόμα, έλα αγκαλίτσα!!!

( έπειτα από λίγο) ….. ΞΥΠΝΑ!!! ΜΗ ΓΥΡΙΖΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, ΣΗΚΩ ΒΡΕ!!!

Το χατήρι θα στο κάνω παλιοξυπνητήρι, αλλά που θα μου πάς μια μέρα….

Καφεδάκι και μια θαλασσίτσα μούρλια που αντικρύζω με το βγαίνω από το σπίτι! Μα που πάω….??

……

Καλή αντάμωση ματάκια μου!